คลื่นใต้น้ำเชิงพาณิชย์ เมื่อสมการราคาในสายการผลิต EV กำลังเปลี่ยนไป

ภาพรวมของอุตสาหกรรมรถยนต์ระดับโลกกำลังเผชิญหน้ากับพายุความผันผวนด้านราคาวัตถุดิบอย่างรุนแรง ทว่าโครงสร้างต้นทุนพื้นฐานที่เคยเสถียรกลับกลายเป็นตัวแปรสำคัญที่ควบคุมได้ยาก แหล่งข้อมูล ส่งผลให้โมเดลการคำนวณงบประมาณแบบดั้งเดิมเริ่มสูญเสียความน่าเชื่อถือ

ท่ามกลางนโยบายการย้ายฐานการผลิตกลับเข้าสู่ภูมิภาคหรือการเน้นพึ่งพาซัพพลายเออร์ในประเทศ แต่เบื้องหลังคือแรงกดดันจากการกระจุกตัวของผู้ผลิตชิ้นส่วนที่มีจำนวนจำกัด ส่งผลให้เผชิญความเสี่ยงทันทีหากซัพพลายเออร์รายใดรายหนึ่งประสบปัญหาหรือปรับขึ้นราคาตามใจชอบ

วิกฤตความทึบแสงของต้นทุนสิ่งแวดล้อม และผลกระทบต่อโครงสร้างราคา

อีกหนึ่งปัจจัยสำคัญที่ทำให้สมการทางการเงินมีความซับซ้อนยิ่งขึ้นคือความต้องการวัตถุดิบสีเขียว ไม่ว่าจะเป็นเหล็กกล้าที่ผลิตด้วยพลังงานสะอาดหรืออะลูมิเนียมรีไซเคิลเกรดพรีเมียม

• อุปทานที่ถูกผูกขาดโดยผู้เล่นรายอื่น: ส่งผลให้ต้องแย่งชิงทรัพยากรส่วนที่เหลือในตลาดที่มีการแข่งขันสูง
• กับดักกำไรที่ซ่อนอยู่ในคำว่าความยั่งยืน: การขาดเกณฑ์มาตรฐานในการวัดมูลค่าที่แท้จริงของการลดคาร์บอนในสายการผลิต
• ความเสี่ยงด้านชื่อเสียงและการรายงานผล: การตรวจสอบและรายงานข้อมูลการปล่อยคาร์บอนทางอ้อมในห่วงโซ่อุปทานกลายเป็นมาตรฐานสำคัญ

จากปัญหาเหล่านี้ทำให้เห็นเด่นชัดว่าระบบสัญญาคงที่แบบรายปีไม่สามารถใช้งานได้อีกต่อไป

เครื่องมือสร้างความโปร่งใสในซัพพลายเชน

เพื่อแก้ปัญหาความทึบแสงทางธุรกิจค่ายรถยนต์ชั้นนำจึงหันมาพึ่งพาราคากลางจากหน่วยงานอิสระ ส่งผลให้กระบวนการจัดซื้อมีความโปร่งใสและตรวจสอบได้อย่างเป็นระบบในทุกขั้นตอน

นอกจากนี้ยังช่วยสร้างภาษากลางภายในองค์กรทำให้ฝ่ายจัดซื้อ ฝ่ายการเงิน และฝ่ายความยั่งยืนมองเห็นเป้าหมายเดียวกัน และเปิดโอกาสให้ค่ายรถยนต์สามารถทดสอบราคาได้อย่างเป็นธรรมโดยไม่ถูกเอารัดเอาเปรียบ

แบบจำลองต้นทุนล่วงหน้าและประโยชน์เชิงพาณิชย์

การจำลองสถานการณ์ล่วงหน้าหากราคาวัตถุดิบผันผวนขึ้นลงจะช่วยให้องค์กรเตรียมแผนรับมือได้อย่างทันท่วงที ลดความเสี่ยงจากการตัดสินใจที่ผิดพลาดในขั้นตอนการออกแบบสายการผลิต

การมีเครื่องมืออ้างอิงที่น่าเชื่อถือคือสิ่งที่จะแยกผู้ชนะออกจากผู้แพ้ในตลาด

แนวทางปฏิบัติเพื่อปกป้องกำไรในยุค EV

โดยมี 5 คีย์สำคัญที่จะช่วยยกระดับมาตรฐานการบริหารจัดการในห่วงโซ่อุปทาน

ขั้นตอนที่ 1: การเปลี่ยนผ่านจากสัญญาราคาคงที่สู่สัญญาอ้างอิงดัชนี

วิธีการนี้ช่วยกระจายความเสี่ยงอย่างเป็นธรรมและลดความตึงเครียดในการเจรจาประจำปี

ขั้นตอนที่ 2: การพัฒนาแบบจำลองต้นทุนที่ควรจะเป็น

ช่วยให้ฝ่ายจัดซื้อรับรู้ล่วงหน้าว่าราคาที่เสนอมาสมเหตุสมผลหรือไม่ก่อนเริ่มการเจรจาต่อรอง

ขั้นตอนที่ 3: การตรวจสอบและรับรองมาตรฐานวัตถุดิบสีเขียว

กำหนดเกณฑ์การประเมินการปล่อยคาร์บอนที่ชัดเจนร่วมกับหน่วยงานภายนอกเพื่อตรวจสอบซัพพลายเออร์

4. การสร้างระบบสื่อสารภาษากลางภายใน

ลดปัญหาการทำงานที่ซ้ำซ้อนและป้องกันผลประโยชน์ขัดกันระหว่างเป้าหมายด้านสิ่งแวดล้อมและกำไร

ขั้นตอนที่ 5: การกระจายความเสี่ยงเพื่อลดการพึ่งพาแหล่งผลิตเดียว

แม้จะเน้นการผลิตในประเทศแต่ต้องรักษาทางเลือกในการจัดซื้อจากซัพพลายเออร์อย่างน้อยสองรายในแต่ละชิ้นส่วนสำคัญ